Op ontdekkingsreis buiten je comfortzone

Ok… het klinkt misschien niet zo opwindend als een jungletocht door India, of op bezoek bij Massai in Kenia. Maar misschien is op reis buiten je eigen comfortzone wel net zo verfrissend en leerzaam! Voordeel is dat het goedkoop is en beter voor het milieu dan verre vliegreizen 🙂

Iedereen kent het wel. Van die mensen die je enorm op je zenuwen werken. Of situaties waar je je vanaf het eerste moment niet op je gemak voelt. Echt niet fijn… De meeste mensen hebben dan ook als eerste impuls om een fight or flight reactie te vertonen. Soms is dat heel verstandig! Je intuitie helpt je vaak erg goed om voor jou “gevaarlijke” situaties te herkennen. Gelukkig komen we hier in Nederland niet al te vaak echt levensbedreigende situaties tegen, daardoor hebben we de kans om een stap verder te gaan dan onze eerste fight-or-flight reactie.

Ik heb mezelf aangeleerd om die momenten buiten m’n comfortzone zit aan te grijpen als “ontdekkingsreis”. Als je je geirriteerd voelt of ongemakkelijk, of als je heel veel weerstand tegen iets of iemand voelt dan kan je (achteraf) een aantal reflectievragen aan jezelf stellen:

  1. wat gebeurt er?
  2. waarom vind ik dat vervelend?
  3. welke overtuiging zit daar achter?
  4. vind ik dat wel een handige/ helpende overtuiging? is het wel waar wat ik denk of vind?
  5. wat kan ik hiervan leren?

Dit zorgt ervoor dat je jezelf dwingt om deze situaties vanuit een ander perspectief te zien. Als je dat lukt wordt het ook makkelijker om vanaf dan anders te handelen, zodat jijzelf en de ander meer uit de situatie kan halen. Persoonlijke ontwikkeling heet dat, geloof ik ;-)…

Een wijze man zei altijd al tegen mij: “als je altijd doet, wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg…” Tijd dus voor spannende ontdekkingsreizen!

Advertenties

juli 9, 2008. Tags: , . Social Dynamics. 6 reacties.

Ontwikkel een voelspriet voor talent!

Ik word me meer en meer bewust wat de impact is van een positieve kijk op de wereld. Je krijgt meer voor elkaar en je hebt leuker contact met de mensen om je heen. Erg handig voor je werk en je leven is het (door)ontwikkelen van je voelspriet voor talent.

Iedereen heeft talenten en zwakke kanten. Wat zou het mooi zijn als iedereen z’n energie kan stoppen in de dingen waar hij echt goed in is! Wat zou dat betekenen voor je eigen leven? Wat zou dat betekenen voor het leven van de mensen om je heen?

Wat is talent?

Wat is talent eigenlijk? Het is een woord wat we te pas en te onpas gebruiken. Het wordt vaak geassocieerd met grootse resultaten. Zoals bij sporters en artiesten. Ik heb in ieder geval niemand bij Hollands Got Talent voorbij zien komen die goed kan pottenbakken of die heel gezellig de mooiste kapsels knipt.

Toch vind ik dat talent te maken heeft met dingen die je “van nature” doet of goed kan, het heeft te maken met de dingen waar je plezier aan beleefd. Het heeft te maken met de dingen waar je van gaat stralen.

De Van Dale zegt het volgende:

ta·lent (het; talenten)
1 natuurlijke begaafdheid, bekwaamheid tot iets
2 iem. met veel begaafdheid
3 een bepaald gewicht en een geldsom

Waarom zou je al het talent om je heen ontdekken?

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar een zijn een aantal dingen die ik echt niet leuk vind, of dingen die ik helaas gewoon heel slecht kan. Een deel van die dingen moet je gewoon leren. Het is best handig als je zelf een schilderijtje op kan hangen, het is ook best handig als je ongeveer weet hoe je computer werkt. Maar er zijn ook heel veel dingen die je echt niet zelf hoeft te doen. Als ik een probleem heb met mijn Apple kan ik me helemaal irriteren en het zelf uitvinden. Ik kan ook Bastiaan of Martijn bellen. Zij vinden het heerlijk om uren te klooien met hun computer en weten al die dingen dus uit hun hoofd. Dat geld voor een heleboel dingen. Bijkomend voordeel is dat ik veeeeeel meer tijd overhoudt voor de dingen die ik leuk vind, zo wordt ik daar steeds beter in en ben ik andersom weer waardevol op het vlak van mijn talenten.

Hoe ontdek je andermans talenten?

Het zou handig zijn als iedereen gewoon heel duidelijk wist wat zijn talenten zijn. Dan hoefde je maar 1 vraag te stellen en klaar is kees. Maar zo werkt dat niet… Wij zijn het niet gewend om te praten over de dingen die we goed kunnen. Wij scheppen niet op. Eigenlijk kunnen we vaak niet eens goed omgaan met complimenten. Dus het ligt iets ingewikkelder.

Volgens mij ligt de basis bij de volgende punten:

  • heb oprechte aandacht voor de ander
  • stel vragen over iemands gedrag in bepaalde situaties
  • geef feedback (positief en negatief) Wie weet kom je in het gesprek wat daarop volgt tot waardevolle inzichten!
  • Heeft iemand Linked In? Kijk welke woorden terug komen in zijn recommandations. (In de echte wereld werkt dit ook, wat zeggen anderen over de persoon die je onder de loep neemt?)
  • Welke dingen doet iemand ALTIJD fout? Waarschijnlijk ligt zijn talent dan in het tegenoverliggende spectrum. Ik ben bijvoorbeeld slordig, interpreteer afspraken soms iets ruimer dan ze bedoelt zijn en ik beland regelmatig in chaotische onoverzichtelijke situaties. Misschien is flexibiliteit een talent van mij?

Hoe ontdek je eigen talent?

Eigenlijk op dezelfde manier. Gebruik de mensen om je heen als spiegel, gebruik de wereld om je heen als spiegel. Wanneer loopt iedereen op je te mopperen (niet je talent, of misschien ben je op de verkeerde plek!) en wanneer reageren mensen subtiel of expliciet enthousiast op je? Vraag mensen om feedback en vraag ze of ze jou kunnen en willen typeren in 10 woorden. En als je iets hebt gevonden waarvan je denkt dat je er een talent voor hebt, ga er dan mee oefenen! Zoek mensen op die hetzelfde talent hebben en leer van hun expertise en leerproces. En wees vooral niet bang om dingen fout te doen! Wat is het ergste wat er kan gebeuren? En als dat gebeurt hoe erg is dat dan?

Mocht je het te ingewikkeld vinden om dit allemaal zelf uit te vogelen dan wil ik best eens met je koffie drinken! Stuur maar een mailtje! En wil je echt de diepte in dan kan je ook nog de cursus van Nicole en Fred gaan volgen over zichtbare kracht!

juni 5, 2008. Social Dynamics. 2 reacties.

KIK is genomineerd voor de Nationale Zorgvernieuwingsprijs!

Al een hele tijd ben ik bezig met het oprichten van een dynamisch jongerenplatform. Samen met Rozemarijn Knollema en Elroy Eefting hebben we daarom de Stichting KIK jongerenprojecten opgericht en staan we nu op het punt om los te gaan!  Een tijd terug schreef ik al het artikel:Backpack, op avontuur in Groningen ondertussen is de naam veranderd maar de essentie is hetzelfde. Toen schreef ik: Met Backpack gaan we samenwerken met jongeren die op de stoeprand balanceren. Jongeren die nog niet weten of ze in de goot willen springen, op de veilige stoep blijven, of misschien wel willen oversteken naar de onbekende overkant… Bij het Backpack Project krijgen ze de kans om hun talenten te ontdekken en ontwikkelen. We gaan compleet vraaggestuurd aan de slag om met hen te ontdekken wat ze leuk vinden en waar ze goed in zijn. En dat gaan we dan gewoon doen!

Blijkbaar was een iets uitgebreider verhaal genoeg om ons te nomineren voor de Nationale Zorgvernieuwingsprijs! KIK is namelijk door naar de laatste nominatieronde! Van de 364 inschrijvingen waren wij 1 van de 35 gelukkigen. Op 7 maart horen we of we bij de laatste drie horen en dus kans maken op de prijs van €70.000,-

In het najaar van 2007 werden we door Kim Tsaj gewezen op de Nationale Zorgvernieuwingsprijs. KIK bleek aan de criteria te voldoen, dus tussen alle voorbereidingen door besloten we een gokje te wagen en “even snel” het aanvraagformulier in te vullen.

Een paar maanden later kregen we een uitnodiging voor de Atelierdag op 14 januari in Den Haag. Elroy en ik waren toen nog in de veronderstelling dat het ging om een prijs van €15.000,- en we hadden geen idee hoeveel mensen zich hadden ingeschreven en hoeveel er door waren. Dus wij zagen het echt als een uitje ☺ Lekker een beetje werken, lezen en kletsen in de trein en een leuke dag met workshops en expertmeetings.

Op de dag zelf kwamen we er achter dat het best bijzonder was dat we door de selectie waren gekomen. Het was ontzettend leuk om de ideeën van de andere genomineerden te horen. Extreem uiteenlopend! Van een mevrouw die een plan had bedacht om allochtone vrouwen beter met diabetes om te laten gaan, tot Talant die een leefstijl project had bedacht voor te dikke verstandelijk gehandicapten, tot Stichting Huis uit Groningen die een speciaal woonconcept heeft bedacht voor (risico) jongeren. Dat laatste biedt natuurlijk ook mooie samenwerkingsmogelijkheden. Ik denk dat de jury het nog moeilijk krijgt met kiezen welk idee het meest gestimuleerd moet worden

Op 7 maart wordt de nationale zorgvernieuwingsdag georganiseerd. Op die dag horen we of we door zijn naar de laatste drie, maar zullen ook erg veel fondsen zoals het VSB fonds (die mede organiseert) aanwezig zijn.
Mooie kansen dus voor KIK. We hopen natuurlijk dat de jury ons plan nomineert. Maar het helpt vast als iedereen even voor ons duimt!

Ben je nieuwsgierig geworden naar KIK. Je bent van harte welkom op onze site: www.kikkan.nu 

januari 16, 2008. Uncategorized. 2 reacties.

Handig Communiceren: Hoe krijg je “je zin”?

Heb je ook wel eens dat je voor je gevoel heel duidelijk bent in wat je vindt en wat je voelt? En dat het op de een of andere manier toch niet binnen komt bij anderen?

Een soort natuurlijke reactie is dan om jouw punt nog duidelijker uit te leggen, om nog meer argumenten te verzamelen en om te proberen om die ander te overtuigen…Meestal heeft dit een averecht effect. Als dit heel vaak gebeurt dan kan het gevoel ontstaan dat jij er niet toe doet als mens, dat je geen waardevolle bijdrage te leveren hebt en dat je zelf weinig invloed kan uitoefenen op je leven.

Niet leuk natuurlijk! En hartstikke stom, want eigenlijk heeft het niks met jou als mens te maken. Vaak komt het door je manier van communiceren.

Hoe kan je er toch voor zorgen dat mensen naar je luisteren en iets doen met hetgeen jij zegt?

Volgens David Allen, die de methode Getting Things Done ontwikkelde moet je je bij elke taak afvragen wat het gewenste resultaat is. Eigenlijk is het met gedrag precies hetzelfde. Als je iets doet dan doe je dat omdat je iets wilt bereiken. Gelukkig denken we hier niet de hele dag over na. Dat zou extreem vermoeiend zijn.

Wat wil je bereiken?

Maar op het moment dat dingen niet gaan zoals je wilt dat ze gaan is het goed om na te denken over: wat wil ik eigenlijk bereiken? Zodra je dat helder hebt kan je je afvragen of dat lukt of niet. Misschien zend je per ongeluk wel 2 verschillende boodschappen uit. Misschien heeft de ander een compleet ander referentiekader. Misschien vertel je je verhaal simpelweg op het verkeerde moment op de verkeerde plek aan de verkeerde persoon. Misschien heb je niet goed genoeg geluisterd naar wat de ander zei en heeft hij/ zij op dit moment excact dezelfde worsteling.

Welk gedrag past bij mijn doel?

Als je er achter bent waarom je niet bereikt wat je wilt bereiken dan kan je jezelf de volgende vraag stellen: Welk gedrag past bij mijn doel? Soms betekent dit dat je je ineens anders moet gedragen dan je “natuurlijke gedrag”. Zeker bij mensen die je goed kennen kan dit rare reacties opleveren (positief en negatief). Best eng misschien, maar wel heel verhelderend zo’n spiegel! Mocht je dat een te grote stap vinden dan kan je gewoon oefenen bij mensen die je nog niet kent. Die weten toch niet wat jouw “natuurlijke gedrag” is, dus zij zullen waarschijnlijk heel soepel reageren op jouw nieuwe “uitprobeersels”.

Wat is het ergste wat er kan gebeuren?

Volgens mij is het ergste wat je kan gebeuren dat je alsnog niet krijgt wat je graag wilt. Maar ja, dat kreeg je met je “oude” gedrag ook niet. Dus het is het uitproberen waard. Mocht je het interessant vinden om jezelf een spiegel voor te houden dan zou je bijvoorbeeld het boek “Zin!” van Andre Meiressone kunnen kopen of gratis downloaden.

december 6, 2007. Uncategorized. 2 reacties.

Wat gebeurt er als je klant/ opdrachtgever bepaalt wat jij waard bent?

Al decennia lang vinden wij het heel logisch dat we voorafgaand aan een baan, opdracht, of geleverde dienst bepalen wat dat waard is. Jij doet x en de klant betaalt y. Zo simpel is dat. Veel ZZP’ers, consultants, adviseurs en andere kenniswerkers doen dat zelfs op basis van het uurtje- factuurtje principe. Is dat niet een beetje raar?

Vraag: hoe weet je van te voren welke waarde je gaat leveren?

Natuurlijk heb je je als kenniswerker verdiept in jouw vakgebied. Natuurlijk weet jij dingen en kan je dingen die de klant niet weet of kan. Kennis koop je niet gewoon bij de supermarkt. Je moet er voor lezen, met andere experts praten, opleidingen volgen, de nieuwste ontwikkelingen volgen en ervaring opdoen. Hartstikke waardevol dus!

Maar toch… dat is jouw werkelijkheid. Hoe weet jij van te voren dat hetgeen jij weet en kan ook echt die toegevoegde waarde oplevert waar de klant naar op zoek is? Kan je in zijn/ haar hoofd en hart kijken? Kan je in de toekomst kijken? Ken je zijn/ haar situatie tot in de details?
Ik ken mensen die zoveel (mensen)kennis en ervaring hebben dat ze mensen en situaties erg goed kunnen inschatten. Maar zelfs zij kunnen niet voor de klant bepalen hoe hij/ zij de geleverde waarde ervaart.

Hoe kunnen we dan wel van te voren afspreken wat die (nog niet ervaren) waarde, waard is?

Uitdaging: Laat de klant/ opdrachtgever bepalen wat je waard bent.

Wat zou er gebeuren als je de klant laat bepalen wat jouw inzet waard is? Zou je dan meer of minder krijgen? Zou je dan meer of minder waarde (leren) leveren? Zou je een betere of slechtere relatie krijgen met de klant? Wordt je dan afhankelijker of onafhankelijker?

Ik heb nog niet alle antwoorden. Ik ken wel veel mensen die de uitdaging aangaan en dit in verschillende gradaties uitproberen. Hieronder zal ik een aantal aspecten beschrijven…

Het is belangrijk dat je een gedeeld referentiekader schept met de klant. Je moet wel vertellen wat jij vind wat je waard bent, vertellen waar je behoefte aan hebt en wat je echt nodig hebt. Je moet eigenlijk ook vertellen wat anderen jouw waard vinden. En waarom zij dat zo ervaren. Mensen zijn nou eenmaal sociale wezens en als deze informatie mist raken ze in de war en kunnen ze moeilijker knopen doorhakken…

Tsja… Dat betekent dat je je kwetsbaar op moet stellen. Misschien betekent het ook dat je relatie met de mensen met of voor wie je werkt persoonlijker wordt. Maar mijn ervaring is wel dat als je jezelf bent en je kwetsbaar opstelt, de ander daar ook toe geneigd is. Op die manier kan je er veel beter achter komen waar hij/ zij echt behoefte aan heeft.

Het gevolg van deze open houding is dat je in een soort positieve waardespiraal terecht komt. Als je beter weet waar de echte behoefte ligt, en als je achter de Echte Vraag komt, dan kan je ook meer waarde leveren. Als je dit proces samen doorloopt is de kans groter dat de klant dit zo ervaart. Uiteindelijk krijg iedereen dus meer…

Laatste vraag: wat is het ergste wat je kan gebeuren?

Het ergste wat er volgens mij kan gebeuren is dat het niet werkt (voor jou). Dan heb je veel geleerd en je horizon verbreed. Het kan ook nog zijn dat het wel werkt maar dat je nog op zoek moet gaan naar de juiste mensen en de juiste plekken om zo te werken…

Durf je de uitdaging aan? Ik ben heel benieuwd naar jouw mening en ervaringen!

oktober 21, 2007. Uncategorized. 2 reacties.

sociale dyamiek

Sinds een half jaar gebruik ik een term die voor m’n gevoel redelijk omschrijft wat ik zoal doe ik m’n leven. Ik noem het “sociale dynamiek” Ik vind het een fijne term omdat er heel veel dingen inpassen, het echt aansluit bij de dingen die ik belangrijk vind en omdat mensen sneller snappen waarvoor ze me moeten bellen 🙂

Maar toch merk ik dat het verhaal nog niet af is (lang leve de ongoing processen) en ik hoop dat het beschrijven helpt! Dus als je vragen of feedback hebt dan hoor ik dat heel graag!

Wat is het voor mij?

Ik ben heel nieuwsgierig en kan me slecht bezig houden met 1 vakgebied. Daarom heb ik hieronder een lijstje met kernwoorden/ vakgebieden die vallen onder sociale dynamiek. Wat mij betreft…

  • Intermenselijke processen
  • Groepsdynamica
  • Bevorderende en belemmerende overtuigingen
  • (intrinsieke) Motivatie
  • Talentontwikkeling
  • Systeem & context denken
  • Sociale cohesie
  • Psychologie
  • Orthopedagogiek
  • Sociologie
  • Maatschappelijke & economische impact van het gedrag van een individu of groep
  • Ontwikkeling van kansen en mogelijkheden

Maar wat doe je dan?

Eigenlijk ben ik geinteresseerd in alles wat met mensen te maken heeft. Ik hou van helpen en van dingen doen waar je echt iets aan hebt… Tsja hoe vaag kan je zijn 😉 Ik vind het fantastisch om uit te vinden hoe je door kleine veranderingen aan te brengen dingen/ processen/ mensen echt in beweging kan krijgen. En als er eenmaal 1 steentje in de vijver is gegooid dan weten we allemaal wat er gebeurt…

Om sociale dynamiek te creëren zijn bovenstaande aandachtsgebieden heel nuttig en bruikbaar. Ik verdiep me daar ook met veel plezier in. Toch is het iets anders wat mij onderscheid van anderen die met dezelfde aandachtsgebieden bezig zijn. Annedien Hoen heeft er een naam voor bedacht, ze noemt het het Twinkelbats Effect. Dat komt er op neer dat mensen in eerste instantie vooral reageren op mijn enthousiasme, mijn positieviteit, mijn energie en mijn idealen. Daar kan ik niks aan doen, als ik dingen doe die ik leuk vind (en eigenlijk doe ik alleen maar dingen die ik leuk vind) dan schijn ik te gaan stralen, en dat werkt aanstekelijk. Als ik eenmaal echt contact heb met mensen dan treed het Twinkelbats Effect op. Annedien zegt hierover: “Jij houdt mensen voor de gek, ze denken “oh wat een enthousiast en vrolijk meisje” en dan ineens krijgen ze een klap tegen hun hoofd en beseffen ze “oh het gaat ook nog echt ergens over”” Dat is het Twinkelbats Effect, een combinatie van inhoud en energie…

Een paar voorbeelden:

  • Een paar weken geleden was ik aan het thee drinken met Astrid. Astrid deed het Office Management bij Pentascope en was toe aan een nieuwe uitdaging. Tijdens het thee drinken hebben we gepraat over wat ik doe, hoe zij is, wat zij heel leuk vind en wat niet etc etc. Gewoon een leuk gesprek. Aan het eind hadden we bedacht dat het ze misschien PGB consulent moest worden. Een week later kwam ze enthousiast naar me toe, ze had zich opgegeven voor cursussen, was zich helemaal aan het inlezen en had er erg veel zin in!
  • Bij het Pentascope PartnerWeb help ik mee met het creëren van wederkerigheid en een sterk verbonden netwerk. Om contact te houden met onze Partners gebruiken we onder andere een match systeem waar Partners hun beschibaarheid en profiel in kunnen bijhouden. Zoals dat altijd gaat doen veel mensen dat heel trouw en nog meer mensen doen het gewoon niet… Nadat we een herinneringsmail hadden gestuurd en “gedreigd” dat we ze anders gingen verwijderen konden we 2 dingen doen. Nog een keer herinneren en ze er daarna echt uitgooien. Of… iedereen die het wel heeft gedaan hartelijk bedanken, alle voordelen opsommen etc. etc. en die mail “per ongeluk” ook sturen naar de mensen die het niet hadden gedaan. Het resultaat was: heel veel mensen die zich alsnog inschreven.

Wat is social dynamics volgens internet?

Op wikipedia staat social dynamics beschreven vanuit een sociologie methode. Op een aantal vlakken sluit het aan bij mijn denken over social dynamics, het grote verschil is dat zij meer op het niveau van de samenleving kijken en ik het bekijk vanuit een individu of groep binnen de samenleving. Misschien hou ik me wel bezig met social dynamics op micro niveau?

Er is ook een boek over geschreven: Social Dynamics (Economic Learning and Social Evolution). Staat hoog op mijn verlanglijstje. Het eerste hoofdstuk is te lezen via de link.

augustus 10, 2007. Social Dynamics. 2 reacties.

You’d better be nice

Mathijs, mijn vriendje en ik wonen sinds een weekje samen. De voorpret was heerlijk, en nu alles inrichten en discussieren over wat we houden en wat niet nog leuker! Alles wordt anders en zoals elk net-samenwonend-stel hebben we er het volste vertrouwen in dat we samen de hele wereld aan kunnen.

Nou dat mochten we bewijzen de afgelopen weken! Mathijs en ik wonen in een oud pakhuis wat helemaal is gerenoveerd tot 6 erg kleine, schattige en gezellige appartementjes. De eigenaar verbouwd het samen met een team bouwvakkers en een makelaar doet de bemiddeling en regelt alle administratieve dingen.

Dat ging prima, tot ik ging informeren of we er ook echt 1 juli in konden… Om een lang en negatief verhaal kort te maken spraken de makelaar en de eigenaar elkaar tegen op verschillende punten, we konden pas op 1 augustus in ons huis en wij moesten niet zeuren…

Mathijs en ik maakten hierop een lijst met argumenten waarin we aangaven dat het hun probleem was en niet het onze. Wij wilden gewoon een oplossing en aangezien zij ons niet hadden geinformeerd en de eigenaar een groot deel van z’n mensen”zomaar” op een ander project had gezet! Kortom wij waren boos…

Als ik dan van een afstandje kijk en mijn “ik- heb- een- beetje- verstand- van- klantwaarde- bril” opzet, dan vraag ik me af of ze wel doorhebbben welke consequenties zo’n houding kan hebben…

Ik merk regelmatig dat mensen en bedrijven nog steeds reageren alsof ze met een individu te maken hebben. dat is niet meer zo. Informatie, toegang tot medeconsumenten, medestanders etc. zijn via internet heel makkelijk benaderbaar. Blogs, Fora, mailwisselingen, filmpjes op YouTube, foto’s op Flickr. Tegenwoordig is het zo makkelijk om alles met elkaar te linken (zelfs ik kan het!) dat dit heel veel invloed heeft op de Googleranking van een persoon of een bedrijf…

Als er op internet dus veel negatieve feedback over je wordt verspreid, dan wordt het heel moeilijk om dit weer te weerleggen, of om je eigen positieve site weer bovenin de Googleranking te krijgen. Een mooi voorbeeld hiervan is de hele commotie van een paar jaar geleden rondom Dell Hell. Dell had bij een klant slechte service geleverd. Dit leverde een kettingreactie op van nog meer boze klanten. Uiteindelijk was Dell dus genoodzaakt om meer en betere aandacht te besteden aan klachten en pakken ze (voor zo ver ik weet) klachten nu veel voortvarender aan.

Gelukkig werkt het andersom ook! Als je met goede intenties je werk doet, als je eerlijk en integer bent over de dingen die je doet en waarom je ze doet zoals je ze doet, dan krijg je positieve reacties. En het zijn ook hele kleine dingen waardoor je mensen een goed gevoel geeft (over zichzelf en over jou) Ik sluit mijn mails sinds een jaar bijvoorbeeld af met: “Groetjes & een glimlach”. Het is iets wat bij mij past, wat mensen in mij herkennen en ik krijg mede daarvoor veel sneller positief contact met de mensen met wie ik mail. Niet alleen leuk voor de gene met wie ik mail, maar ik krijg er zelf ook veel voor terug.

Een ander leuk artikel om je te profileren op internet kan je vinden op de blog van sanne.

Ik kan maar tot 1 conclusie komen… You’d better be nice

augustus 2, 2007. Uncategorized. Plaats een reactie.

Je bent werkloos! Hoera!

Is het wel zo erg om werkloos te worden als algemeen wordt aangenomen? Ik vraag het me af… Het allermooiste voorbeeld wat het tegendeel bewijst is het verhaal van Joost*. Joost had altijd een assistentbedrijfsleider functie bij een agrarisch bedrijf, tot hij door een reorganisatie werd ontslagen.

Via via kwam Joost met mij in contact en onder het genot van een kop koffie hebben we een aantal overtuigingen onder de loep genomen. Ik gaf hem een aantal denkrichtingen en suggesties. Doodeng! Want misschien sloegen mijn ideeen wel nergens op, en dan was het mede mijn verantwoordelijkheid dat zijn gezin financieel in zwaar weer terecht kwam. Maar goed, wat had ie te verliezen???

Joost had nog een half jaar 100% van zijn salaris meegekregen, zijn vrouw was zwanger, dus na die tijd moest er toch echt wel een goed alternatief zijn! Uiteindelijk heeft Joost binnen 3 maanden z’n blik enorm verruimd en kreeg hij 2 banen aangeboden in een compleet andere sector. Nu volgt hij intern een opleiding bij een bedrijf tot financieel adviseur…

De richtingen die ik heb aangedragen vallen allemaal binnen het netwerk-denken. Denken in netwerksystemen zorgt voor meer dynamiek, meer (verschillende) mogelijkheden, spreekt mensen aan op hun behoefte om mensen te helpen en leert je om met een ruimere blik te kijken naar jezelf en je omgeving.

Voorbeelden:

* Veel (werkloze) mensen hebben het gevoel dat ze afhankelijk zijn. Van de uitkering, van een potentiele nieuwe werkgever, van hun jobcoach etc. Lykle de Vries vertelde me ooit een mooi verhaal over het veranderen van je perspectief: zie werkgevers als mensen met een probleem. Zij hebben een vacature die ze echt in moeten vullen, anders loopt er bij hen echt iets in de soep! De kans is vrij groot dat jij de oplossing bent van hun probleem… Anders? Ja! Het verschil is dat je nu iets weggeeft i.p.v. vraagt aan een ander!

* Ander voorbeeld… als je werkloos bent, net klaar bent met studeren of het even niet zo goed weet stel jezelf dan het volgende doel: uitvinden wat ik wil! Dan kan je bijvoorbeeld een top 10 maken van bedrijven die je erg interessant lijken. En bel hen gewoon op:”hallo met mij, ik heb op internet gelezen over jullie bedrijf, ik ben echt nieuwsgierig wat jullie allemaal doen, heeft u ergens de komende maand tijd en zin om een kop koffie met me te drinken?” Volgens Martijn Aslander is koffie drinken de minst bedreigende manier om met iemand in contact te komen ( in ieder geval in Nederland- koffieleut land)

* De volgende stap: 1 van de dingen die je vervolgens kan doen is een soort “stage” lopen bij de top 3 van leukste bedrijven die overblijven na een kop koffie. Op die manier doe je werkervaring op. Je leert of dat bedrijf of die branche echt bij je past en last but not least het bedrijf leert jou kennen! Als je dit wilt doen is het wel handig om vriendjes te worden met je sociale dienst contactpersoon. Ik heb de indruk dat veel van hen nog niet direct openstaan voor deze nieuwe manier van solliciteren/ het vinden van een baan. Maar er is goed nieuws! Vanuit de overheid is bepaald dat de sociale dienst en het UWV veel klantgerichter moeten worden. Jouw wensen worden dus belangrijker.

En dit zijn nog maar een paar voorbeelden! Ik weet zeker dat er veel mensen zijn die op een creatieve manier aan een baan zijn gekomen. Lijkt me leuk om nog meer voorbeelden hier te verzamelen…

* Joost heet eigenlijk anders

juni 22, 2007. Uncategorized. 2 reacties.

IQ tests. Eerlijk voor iedereen?

Elke week werk ik met 2 jongetjes met PDD- NOS. PDD- NOS is een contact- en informatieverwerkings stoornis die binnen het autistische spectrum valt. In De kracht van het toverstokje vertel ik ook over 1 van de overwinningen die ik met 1 van “mijn” kids heb behaald. Zoals je daar kan lezen vraagt een kind met PDD NOS andere aandacht dan “gewone” kinderen.

Ik vind het heerlijk om creatieve oplossingen te bedenken en prachtig om hun gedachtegang te ontrafelen. Toch is er iets waar ik me elke keer weer over verbaas…

Kinderen met een stoornis worden net als alle kinderen regelmatig getest op hun kennis en vaardigheden. Ik hoor regelmatig van ouders, leerkrachten en andere begeleiders dat kinderen met een stoornis ontestbaar zijn, of dat een IQtest aanduidt dat ze (zwaar) verstandelijk gehandicapt zijn. Tsja en misschien ben ik gewoon heel eigenwijs, maar ik geloof er niks van!

Kinderen/ mensen met een stoornis binnen het autistische spectrum verwerken informatie gewoon anders. Stel je voor, je hersenen zijn een groot magazijn. Vol met paadjes en lange rijen kasten met bakjes, laadjes, doosjes en veel meer. In dat magazijn worden dagelijks vrachtwagens vol nieuwe spullen opgeslagen, maar er moeten ook elke dag een heleboel onderdelen worden gebruikt. Als wij een computer uit de vrachtwagen halen en hem willen opslaan weten we binnen een miliseconde dat het een computer is en dat die dus bij het gangpad “COMPUTERS” hoort, daar aangekomen bekijken we of het een PC is of een Apple, een Notebook of een Macbook etc, zodat we het op de goede plek kunnen opbergen. Mensen met PDD NOS gaan heel anders om met de spullen in de vrachtwagen. Vaak beginnen hun hersenen met het herkennen van details, bijvoorbeeld: het is wit. Daardoor gaan hun hersenen gelijk op zoek naar witte dingen en komen dus uit bij: sneeuw, lakens in een hotel, wolken, slagroom etc etc.

Je snapt het al, voor mensen met bijvoorbeeld PDD NOS is het een stuk ingewikkelder om betekenis te geven aan de wereld om hun heen. Moet je nagaan wat er gebeurt als er ook nog mensen in het spel zijn. Het gezicht van mensen verandert continue. Pfff wat een prikkels als je hersenen niet automatisch de “juiste” paadjes vinden…

Het lijkt mij daarom heel logisch om aangepaste tests te maken voor deze mensen (of om misschien uberhaupt wat minder waarde te hechten aan tests?). Hoe die er precies uit zouden moeten zien, weet ik ook niet zo goed. Het lijkt me heel nuttig om daar met anderen verder over na te denken. Ook ben ik heel benieuwd of er echt geen aangepaste (IQ) tests bestaan voor mensen met een informatieverwerkingsstoornis. Ze zijn toch ook bezig met het maken van cultuur- onafhankelijke tests? Wie weet hier meer over?

(meer…)

april 20, 2007. Social Dynamics. 1 reactie.

Backpack: op avontuur in Groningen*

Soms denk ik: “Oh mijn god, waar ben ik aan begonnen!” En soms ben ik bijna euforisch omdat bijna iedereen die ik spreek net zo enthousiast is als ik.
Nu meer dan 2 jaar later is mijn scriptie over talent- en motivatie-ontwikkeling uitgegroeid tot een echt project, het Backpack Project, met 4 fantastische mensen in het team en een heleboel anderen die graag helpen en bijdragen waardoor de plannen steeds scherper en de ideeën haalbaarder worden. Zo vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek. Het is heerlijk om te merken dat veel mensen (ongeveer) dezelfde visie hebben als jij, en dat ze graag helpen als je maar een duidelijke vraag stelt. Dan is het niet meer 1+1=2 maar 1+1=11…

Met het Backpack Project gaan we samenwerken met jongeren die op de stoeprand balanceren. Jongeren die nog niet weten of ze in de goot willen springen, op de veilige stoep blijven, of misschien wel willen oversteken naar de onbekende overkant… Bij het Backpack Project krijgen ze de kans om hun talenten te ontdekken en ontwikkelen. We gaan compleet vraaggestuurd aan de slag om met hen te ontdekken wat ze leuk vinden en waar ze goed in zijn. En dat gaan we dan gewoon doen!
Dit met in ons achterhoofd dat mensen veel makkelijker te motiveren zijn voor dingen die ze leuk vinden, dan voor dingen die “moeten”. Daarom willen we niet werken vanuit negatief gedrag, maar bouwen aan positieve ervaringen. Het gaat om verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven. Zelf keuzes maken en omgaan met de consequenties.

Klinkt mooi, toch? Echt de jongere centraal, individuele begeleiding, en als zij graag willen, samenwerken in een groep. Niet meer de goede kant op sleuren, alleen duwtjes in de richting die zij ambiëren. Het is aanvullend op hulpverlening-, school- én arbeidstrajecten. En natuurlijk komt om het project heen een sterk netwerk waar balans is tussen geven en krijgen. Ze leren een attitude aan waardoor ze hun leven lang kunnen bijdragen aan een nog mooiere maatschappij! Fantastisch, halleluja, gelijk doen! Toch?

Of is de werkelijkheid anders?
Tijdens mijn scriptiebeoordeling zei de delegatie toehoorders uit het werkveld: “leuk idee, maar hoe wordt dit bekostigd?” Mijn favoriete docent grinnikte wat toen ik antwoordde: “op de lange termijn is het kostenbesparend en als Groningen niet wil betalen dan ga ik wel naar de EU…” Ondertussen zijn we vele ontbijtvergaderingen, lunchvergaderingen, serieuze vergaderingen, brainstormborrels, koffiegesprekken en mijmerwijntjes verder. Er zijn nog veel meer vragen dan alleen het kostenplaatje, maar er zijn ook veel meer mogelijkheden en kansen dan we ooit hadden gedacht. Dus we gaan gewoon door. We gaan zelf het proces door waar de jongeren straks ook door gaan. We geloven erin en anderen doen graag mee. We weten nog steeds niet precies hoe, maar dát we het gaan doen is zeker! Tenslotte is je eigen toekomst vormgeven en enorme uitdaging…

*Deze column is gepubliceerd in de Great Place to Live krant over sociaal ondernemen.

april 17, 2007. Recourcerer, Verbinder. 1 reactie.

Volgende pagina »